Vier vragen voordat je een analysecertificaat vertrouwt

Een analysecertificaat is één pagina met getallen, en wordt meestal ongeveer vier seconden gelezen. Dit zijn de vier dingen die echt de moeite waard zijn om te controleren — in de volgorde die ertoe doet.

Eén
Komt de batch op het certificaat overeen met wat je hebt ontvangen?

Dit klinkt te vanzelfsprekend om te controleren, en het is de meest voorkomende lacune. Een certificaat geldt voor precies één batch. Als de batchaanduiding op het papier en die op de vial voor je niet dezelfde tekenreeks zijn, beschrijft het document iets wat jij niet hebt — hoe goed de getallen er ook uitzien.

Twee
Welke analyses zijn werkelijk uitgevoerd?

„Getest“ is niet één ding. Zuiverheid, identiteit en endotoxine zijn drie afzonderlijke analyses op drie afzonderlijke instrumenten, en een certificaat kan er één rapporteren en over de andere volledig zwijgen.

Zuiverheid via HPLC met UV-detectie vertelt je hoe schoon het materiaal is gescheiden. Het bevestigt niet dat het molecuul het op het etiket genoemde molecuul is — dat is een identiteitstest, meestal via massaspectrometrie. Endotoxine is weer een derde test. De meeste certificaten van één pagina tonen de eerste en zwijgen over de rest.

Drie
Wie heeft het laten uitvoeren?

Wie het laboratorium betaalt, kiest het laboratorium — en kiest welk monster in de envelop gaat. Dat is geen beschuldiging, dat is gewoon de structuur. Een certificaat in opdracht van een verkoper en een certificaat in opdracht van een koper zijn verschillende soorten bewijs, en het loont om te weten welke je leest.

Vier
Wordt het laboratorium genoemd?

Een ongenoemd laboratorium is een niet-controleerbare claim. Een genoemd lab kun je opzoeken, en de methoden en accreditatie kun je vergelijken met wat het certificaat zegt te hebben gedaan.